Ideologie

Het zijn drukke dagen. Examens, waarvan ik er ondertussen al twee achter de rug heb, het voorbereiden van de aanvraag voor een FWO-onderzoeksproject, de eerste fractievergadering op het gemeentehuis... Maar als je een telefoontje krijgt of je bereid bent een uitgebreid interview aan Knack te geven over ideologie en maatschappijvisie van een jonge (zij het onverkozen) politicus in de 21e eeuw, dan verschijnt er opeens op wonderbaarlijke wijze wel een gaatje in je agenda. Ik ben eerlijk genoeg om toe te geven dat zoiets een zekere streling is voor het ego, zeker voor iemand die een paar maanden geleden een belangrijke les in nederigheid kreeg door achtentwintig stemmen tekort te komen om verkozen te worden.

Het was een aangenaam interview en het was leuk om nog eens uitgebreid over ideologie te kunnen praten met iemand die niet noodzakelijk hetzelfde gedachtegoed heeft. Bij gemeenteraadsverkiezingen is ideologie van secundair belang en dat is volkomen terecht. Wie een gemeente bestuurt moet pragmatisch zijn en alles geval per geval kunnen bekijken. De voornaamste basisprincipes in een gemeentebestuur als integriteit, efficiëntie en betrokkenheid zijn zaken die volgens mij inherent zijn aan elke normale politieke ideologie, terwijl voor het overige bij het besturen van een gemeente vooral menselijke kwaliteiten en motivatie van belang zijn. Waarmee ik hoegenaamd niet gezegd wil hebben dat ideologie overbodig of voorbijgestreefd is: Iedereen die op een zeker niveau aan politiek wil doen heeft de plicht een min of meer coherente maatschappijvisie te zoeken, anders ben je niet meer dan een verkozen ambtenaar. Die ideologie moet dan dienen als inspiratiebron en toetssteen voor het eigen geweten. Maar een gemeente besturen geheel volgens je eigen ideologie zal alleen maar leiden tot frustratie bij jezelf en anderen, daar ben ik van overtuigd.

Hoe dan ook, over een week staat het interview in Knack. Ik heb mijn best gedaan om ideologische begrippen als “Vlaams-nationalist” en “conservatief” die ik mezelf wel toedicht, maar die vaak een weinig positieve connotatie oproepen bij veel mensen, wat beter uit te leggen en te nuanceren. Dat is vaak nodig, want ik heb de indruk dat deze twee predikaten vooral slecht begrepen worden. Het is niet gemakkelijk om een verdraagzame, solidaire en Europese Vlaams-nationalist te zijn als er een andere partij met dezelfde vlag als jij zwaait maar een absoluut tegenovergesteld verhaal brengt. Net zomin als het makkelijk is om als conservatief uit te leggen dat je staat voor een menselijk conservatisme dat gelooft in verbondenheid en verantwoordelijkheid in plaats van het conservatisme dat staat voor de klok vijftig jaar terugdraaien. Maar kom, wie ervoor kiest een ideologie te hebben, moet die ook durven verdedigen. En dan komt zo’n interview best nog goed uit…