Het konijn met de gebroken poten en het gescheurde oor.

De coalitievorming in Lier geraakte vorig weekend eindelijk afgerond, iets wat ik op deze blog al meerdere malen ten onrechte aankondigde. Net wanneer er eindelijk witte rook uit het stadhuis kwam ontplofte er een bom bij de N-VA in Brussel, dus wist ik niet waar eerst over te schrijven. Dat verklaarde in elk geval mijn titel "Heel veel inspiratie" van vorige week!

Misschien is het ook beter om even te wachten tot het stof is gaan liggen alvorens een analyse op te maken. Op het eerste zicht is het al positief te noemen dat er überhaupt een coalitieakkoord gesloten kon worden en er een mandatenverdeling gebeurde waar iedereen toch min of meer tevreden mee kon zijn. Het is belangrijk dat niemand van de coalitiepartners zich “bestolen” voelt, want in zo’n zespartijencoalitie kan één balorige partner volstaan om heel deze delicate constructie ineen te doen storten. Positief vanuit N-VA-standpunt is dat Frank Boogaerts met Lokale Economie en Financiën twee bevoegdheden kreeg waar hij door vriend en vijand werd beschouwd als de juiste man daarvoor. Ik ben ervan overtuigd dat hij op zijn (halve) termijn schitterend werk zal leveren voor Lier en het N-VA-verhaal over een sterke lokale economie en een verantwoorde begrotingspolitiek uitstekend zal vertalen. Als N-VA staan we in elk geval stevig op de kaart in Lier en is het aan ons om te bewijzen dat we na zes jaar oppositie onze woorden ook hard kunnen maken...

Natuurlijk zijn er ook grote minpunten: Sommige schepenportefeuilles zijn bijzonder vreemd samengesteld en veel heterogeniteit valt er binnen een aantal van hun bevoegdheden niet te vinden. Opmerkelijk toch hoe alle partijen naar de kiezer trekken met de boodschap dat ze heterogene bevoegdheidspakketten willen, maar zodra het handig is wordt dat basisprincipe door iedereen overboord gegooid.

Een tweede minpunt is dat een aantal essentiële discussiepunten eigenlijk niet ten gronde zijn uitgeklaard: De hele Grote Markt-kwestie wordt in een commissie gestoken waar iedereen zijn experts mag benoemen, er komt een uitgebreide bevraging, er wordt een zoveelste studie besteld… Als N-VA’er met wat expertise over de BHV-kwestie heb je natuurlijk een streepje voor wat betreft het herkennen van eindeloze vertragingmanoeuvres, en dit is er één van kaliber! Het is duidelijk dat men onder tijdsdruk met deze oplossing de kool en de geit wilde sparen, maar het gevolg is wel dat we dit knellende probleem gewoon voor ons uit hebben geschoven. Wie dacht dat na de coalitievorming het stof wel zou gaan liggen moet er maar de pers van de voorbije week op naslaan, waar al uit bleek dat er een haar in de boter zat over hoe bepaalde passages over de Grote Markt uit het akkoord nu moeten gelezen worden.

Een derde en wellicht het belangrijkste minpunt is wellicht dat buiten het VB er geen oppositie meer vertegenwoordigd is in de gemeenteraad. Door de riante meerderheid die de coalitie heeft (21 op de 31 zetels) wordt het belang van het individuele gemeenteraadslid behoorlijk geminimaliseerd. Het zal nu van de gemeenteraadsleden, zowel uit oppositie als meerderheid, afhangen of ze erin slagen het gemeentebeleid kritisch te blijven volgen.

Zoals een socialistisch voorman, ondertussen bruggepensioneerd, ooit zei: “Het compromis dat er zal komen zal een wit konijn uit een hoge hoed zijn, maar dan één met gebroken poten en een gescheurd oor.” Dat dergelijke betreurenswaardige dierenmishandeling in Lier heeft plaatsgevonden is ongetwijfeld waar. Maar wie weet krijgen we ons veelkleurige Lierse konijn wel gezond en wel de komende zes jaar door. Laat ons hopen dat hij in elk geval gezond zijn eerste verjaardag haalt!