8 oktober, PEK&Veren en de toekomst

Daar ben ik weer. Mochten er zijn die zich ongerust begonnen te maken over de stilte hier op deze blog, dat heeft niets te maken met wat er zich op 8 oktober heeft voorgedaan. Onze PC, met daarop de wachtwoorden en codes voor deze blog, werd door een virus een tijdje uitgeschakeld. Gelukkig werd daar ondertussen een mouw aan gepast.

8 oktober was voor mij een dag van gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik blij dat ik met 356 voorkeursstemmen (25e van alle Lierse kandidaten!) een uitstekend resultaat behaalde voor iemand die voor de eerste keer meedeed aan de gemeenteraadsverkiezingen. Ik ben ervan overtuigd dat mijn campagne aan de Lierse jongeren heel wat resultaat heeft opgeleverd. Helaas was ik met deze uitslag de 8e op onze lijst (met nauwelijks 25 stemmen verschil met de 7e), waarvan er maar 7 verkozen werden. Hiermee word ik uiteraard wél eerste opvolger en blijven alle perspectieven open, al was het mooier geweest als ik het op eigen kracht had kunnen waarmaken. Desalniettemin, alle 356, ongelofelijk bedankt! Jullie massale steun alleen al geeft me de kracht en motivatie om nu het hoofd niet te laten hangen maar door te gaan op dit elan.

De achteruitgang van CD&V/N-VA vind ik erg betreurenswaardig, maar zeker niet onverklaarbaar: Met vier oppositielijsten (LierLeeft, Lier-MM, Groen en vooral Lier&Ko) is het als beleidspartij sowieso een heksentoer om jezelf staande te houden. Bovendien stel ik vast dat CD&V vooral in Koningshooikt nog erg sterk scoort (en daar neem ik mijn hoed voor af), maar in Lier-centrum het veel moeilijker heeft de kiezer te bereiken en nieuwe gezichten met succes te lanceren. Daarom ben ik bijvoorbeeld erg blij met de verkiezing van onder andere Kristin Van Eetvelt bij CD&V. Dat Frank Boogaerts met zijn herkiezing beloond werd voor zijn harde oppositiewerk maakt me als N-VA’er uiteraard ook bijzonder tevreden. Voor CD&V/N-VA is het nu zaak werk te maken van enerzijds de herovering van de Lierse binnenstad en anderzijds het verjongen en vernieuwen van hun politieke personeel. Anders voorspel ik dat we in 2012 opnieuw met lange gezichten naar de verkiezingsuitslag zitten te kijken…

De Lierse kiezer bewees in elk geval door de kolderbrigade van Lier-MM links te laten liggen dat een hele rist BV’s en een patserige campagne niet volstaan om een manifest gebrek aan inhoud te maskeren. Dat Vlaams Belang een monsterscore boekte juich ik evenmin toe, maar het Belang heeft tenminste iets van zich laten zien de voorbije jaren. Helemaal onverdiend is hun vooruitgang dus zeker niet. Het verdwijnen van Groen! lijkt me een logische evolutie: De partij was volledig afwezig in de campagne en had zich de afgelopen jaren niet meteen laten opmerken als een vitaal alternatief voor het huidige beleid.

Ik kan ook alleen maar met droefheid vaststellen dat mijn oproep om enkele gemotiveerde jongeren naar de gemeenteraad te sturen het gewenste effect niet heeft gehad: Bij het VB grijpt Olivier Peeters nipt naast zijn zetel, bij CD&V/N-VA gold dat ook voor mij. Bij Lier&Ko haalde Tom Claes het niet en bij LierLeeft wist Wai-Hoi ondanks een mooie persoonlijke score ook geen zetel te bemachtigen. Katrien Vanhove werd samen met Groen van de politieke kaart geveegd… Het is helaas vaak een verhaal van net niet en dat is een slechte zaak voor de Lierse jeugd. Hopelijk brengt de opvolging hier misschien nog verandering in hier en daar.

LierLeeft haalde een mooie score, al valt die mijns inziens te verklaren door het binnenhalen van de twee verloren Groen!-zetels. Lier&Ko deed het als nieuwe partij evenmin slecht met drie zetels. Wat ik echter aan positiefs had kunnen zeggen over beide partijen wordt volledig tenietgedaan door de hele vaudeville die amper één dag na de verkiezingen leidde tot het ontstaan van het “Post-Electorale Kartel” (dat ik voor de aardigheid PEK zal noemen). Vooral van Lier&Ko valt dit me bijzonder zwaar: Ik kan niet ontkennen dat ik wel enige sympathie kon opbrengen voor een kleine stadslijst die zichzelf profileerde als een ongebonden alternatief voor de bestaande partijen. Ze voerden campagne met de slogan “de onafhankelijke stadspartij Lier&Ko is nodig”. Daar viel bitter weinig van te merken toe amper 24 uur nadat de kiezer hen op basis van hun ongebonden en onafhankelijke opstelling drie zetels had gegeven, ze zichzelf in een zes jaar durend PEK opsloten met LierLeeft. Gedaan met de neutrale stadspartij die voor “’t goe van Lier” bestond, langer dan één dag heeft dat verhaal niet standgehouden: Lier&Ko wordt een wagonnetje aan de Van Weert-trein en beloofde nu al dat ze in 2012 dat opnieuw willen doen (lees maar na op hun site www.lierenko.be!). Als Lier&Ko dan toch een kartel met LierLeeft wilde en Els Van Weert als nieuwe burgemeester wilde, had het toch van een minimum aan respect tegenover hun kiezers getuigd dat ze dat ook hadden verteld VOOR 8 oktober. VLD en CD&V/N-VA hebben er nooit een geheim van gemaakt met elkaar verder te willen werken als ze dat konden. CD&V en N-VA hebben zich voor de verkiezingen als kartel gepresenteerd aan hun kiezers. Daarin hebben wij dus geen verwijten te ontvangen van het PEK me dunkt!Dat het PEK haar ontstaan verdedigt als “het maximaliseren van hun stemmen” en dat ze als “winnaars” van de verkiezingen hun recht opeisen klinkt strategisch gezien nog aannemelijk, dat ze die bedenking wel pas maken nà 8 oktober (en dus nadat Lier&Ko de stemmen van de “neutrale” kiezer heeft binnengehaald) bewijst nochtans dat ze zelf niet zo overtuigd zijn van die argumenten dat ze die op voorhand aan hun kiezers durfden te zeggen.

Over de kwestie van wie de sjerp moet dragen, zullen de onderhandelingen wel beslissen. Mijns inziens heeft Marleen Vanderpoorten bewezen dat ze nog altijd de best scorende Lierse kandidate is. Els Van Weert en LierLeeft hebben zoals hierboven reeds gezegd het zeker niet slecht gedaan, maar ik raad hen aan met de voeten op de grond te blijven: Zij zijn nog altijd maar de vierde politieke partij in Lier en Els Van Weert is maar de vierde in rang bij de stemmenkanonnen. Het is niet omdat je de “winnaar” bent door vooruitgang te boeken dat je automatisch ook de belangrijkste speler bent geworden: Als je op de Olympische spelen je persoonlijk record verbetert wil dat niet zeggen dat je meteen goud haalt, je moet eerst ook effectief de andere deelnemers overtreffen.

Verbittering is een slechte raadgever, zo hebben verschillende mensen die het beter weten dan ik me al genoeg voorgehouden. Ik wil de komende zes jaar niet verbitterd aan de zijlijn staan toekijken en zal kritisch maar constructief het stadsbeleid blijven opvolgen, welke coalitie er ook uit de bus komt. Daarvoor zal ik deze blog zeker blijven gebruiken, want ik heb er de smaak van te pakken gekregen: Niet alleen heb je zo de kans om je gedachten al schrijvend wat op een rijtje te zetten, je kan bovendien je bedenkingen aan iedereen vertellen en daar hebben mijn kiezers (én tegenstanders) wel recht op.